Met mijn neus op de grond

waterdruppel

Ik loop op een regenachtige dag door het park. Druppels van kalende bomen vallen in mijn nek, en op de rottende bladeren op de grond. Ik kijk naar beneden, zoekend naar iets dat me kan inspireren op deze troosteloze dag.

Ik staar naar de bladeren, en zie de waterdruppels die zich verzamelen en minuscule stroompjes vormen.  Geen idee wat zich hier afspeelt, maar ik weet zeker dat het belangrijk is. Volgens mij zijn watermoleculen, schimmels en andere microscopische organismen hier druk aan het werk om straks in de lente nieuw leven voort te brengen. Gezellig met zijn allen op dat blaadje. En al die andere blaadjes hier in dit park. Als rottend blad voorwaardenscheppend bezig zijn is niet de meest in het oog springende taak, maar verdomd essentieel. En het levert mij een lesje in nederigheid op, plus een palet met fantastische kleuren. Ik maak een foto, voor in mijn archief. Geen idee wat ik er verder mee moet, maar wie weet krijgt dit blad een rol in een van mijn collages.